برقراری ارتباط با خداوند و با او به راز و نیاز پرداختن در صورتی امکان پذیر است که اعمال او خلاف خواست پروردگار نباشد. قرآن کریم می فرماید: "خداوند دعای کسانی را اجابت میکند که ایمان داشته باشند و عمل صالح انجام دهند."(۱)*

پس سخن گفتن با خدا و طلب حاجت از او، دلی پاک و عملی صالح لازم دارد. چنانکه حضرت علی(ع) می فرمایند: "پرهیزکار باشید و اعمالتان را صالح و درونتان را برای خدا خالص کنید تا خداوند دعایتان را اجابت کند"(۲)* و چون شرط به اجابت رسیدن دعا، ترک گناه است، کسی که حقیقتا درخواستی از خدا دارد، مراقب اعمال و رفتار خود خواهد بود.

پی نوشت:

*(۱) سوره شوری، آیه ۲۶

*(۲) شیخ حر عاملی، مستدرک الوسایل، جلد ۵، صفحه ۲۶۹

وعده‌اي داده‌اي و راهي دريا شده‌اي
خوش به حال لب اصغر كه تو سقا شده‌اي

آب از هيبت عباسي تو مي لرزد
بي عصا آمده‌اي حضرت موسي شده‌اي

به سجود آمده‌اي يا كه عمودت زده‌اند
يا خجالت زده اي وه كه چه زيبا شده‌اي

يا اخا گفتي و ناگه كمرم درد گرفت
كمر خو شده را غرق تماشا شده‌اي

سعي بسيار مكن تا كه ز جا برخيزي
اندكي فكر خودت باش ببين تا شده‌اي

مانده‌ام با تن پاشيده‌ات آخر چه كنم؟
اي علمدار حرم مثل معما شده‌اي

مادرت آمده يا مادر من آمده است
با چنين حال به پاي چه كسي پا شده‌اي

تو و آن قد رشيدي كه پر از طوبي بود
  در شگفتم كه در اين قبر چرا جا شده‌اي

داني که چرا مهر جبين خاک حسين است؟
چون قبله ي دل پيکر صد چاک حسين است
داني که چرا چوب شود قسمت آتش؟
بي حرمتيش بر لب و دندان حسين است
داني که چرا آب فرات است گل آلود؟
شرمنده زلعل لب عطشان حسين است
داني که چرا کعبه ي حق گشته سيه پوش
يعني که خدا هم ، عزادار حسين است

سپاس خدا را که چون بخوانمش، اجابتم کند هر چند من در اجابت دعوت او کندی کنم!

سپاس خدایی را که چون از او چیزی بخواهم، عطا کند هر چند اگر او از من چیزی طلبد، بخل ورزم!

سپاس او را که هرگاه اراده کنم برای قضای حاجاتم، ندایش کنم و بی هیچ واسطه ای، هرگاه بخواهم، با او خلوت نمایم!

بارالها! در خور آنچه از تو می طلبم نیستم، لیک تو اهل تقوی و آمرزشی. تو آن کسی هستی که باران فیوضاتت را بر کسانی جاری می کنی که از تو طلب رحمت نکرده اند و بر کسانی می بخشی که ربوبیت تو را انکار می کنند! پس چگونه است حال آنکه از تو مسألت می کند و بر این باور است که خلق و امر از آن توست!؟

بارالها! دلم را مالامال از عشق خود گردان...

تو ما را فرمان داده ای که سائل را از در خود نرانیم، اینک من سائل درگاه توأم، آیا حاجت مرا روا نخواهی ساخت؟

ما را امر نمودی که به نزدیکان و فرودستان خود احسان کنیم، اکنون ما بندگان و بردگان توایم، آیا به احسانت ما را از آتش دوزخ رهایی خواهی بخشید؟...

بارالها! فضل و شکیبایی تو برتر از آن است که با گناهان من سنجیده شود پس مرا بیامرز و از عذاب آتشم نگهدار...

سلام بر تو ای ابا صالح المهدی

سلام بر تو که قرار است در این دنیای بد بد بد بد عدل و داد به پا کنی
سلام بر تو که ما انسانهای مغرور و نادان و بی رحم را حمایت میکنی
پس کی میخواهی بایی و ما را از وجود خود بهرمند کنی ما انسانها گمراه را به راه راست هدایت کن
ای مهدی دیگر با بیا و تمام مسلمانان جهان را از گزند مردمان شیطان صفت نجات بده
به امید ظهورت انشاالله

رنج تلخ است ولي وقتي آن را به تنهايي مي کشيم تا دوست را به ياري نخوانيم،
براي او کاري مي کنيم و اين خود دل را شکيبا مي کند.
طعم توفيق را مي چشاند.
و چه تلخ است لذت را "تنها" بردن
و چه زشت است زيبايي ها را تنها ديدن
و چه بدبختي آزاردهنده اي ست "تنها" خوشبخت بودن
در بهشت تنها بودن سخت تر از کوير است.
در بهار هر نسيمي که خود را بر چهره ات مي زند ياد "تنهايي" را درسرت زنده ميكند .
"تنها" خوشبخت بودن خوشبختي اي رنج آور و نيمه تمام است .
" تنها" بودن ، بودني به نيمه است
و من براي نخستين بار در هستي ام رنج "تنهايي" را احساس کردم.