خدا حافظ همین حالا،همین حالا که من تنهام
خداحافظ به شرطی که بفهمی تر شده چشمام
خداحافظ کمی غمگین، به یاد اون همه تردید
به یاد آسمونی که منو از چشم تو می دید
اگه گفتم خداحافظ، نه اینکه رفتنت ساده است
نه اینکه می­شه باور کرد دوباره آخر جاده است
خداحافظ واسه اینکه نبندی دل به رویاها
بدونی بی تو و با تو همینه رسم این دنیا.

نعره های بی امونم گوش آسمونو کر کرد

مگه فریادمو نشنید که داره دیر میشه برگرد؟

آی به گوشش برسونین کسی جز من نمیتونه

کوله بار قصه هاشو روی دوشش بکشونه

اینهمه پیغوم و پسغوم می فرستم که بدونه

داره دلواپسی دنیامو به اتیش میکشونه

من که جاشو پر نکردم شاید اصلآ نمیدونه

ای به گوشش برسونید یکی اینجا نگرونه

نمیتونم بی تفاوت رو گذشته پا بزارم

اون که پاره ی تنم بود چه جوری تنها بزارم؟

ملاصدرا در مورد  خـــداوند  مي گويد:

 خـــداوند بي نهايت است و لامکان و بي زمان؛

اما به قدر فــهم تو کوچک مي شود. به قدر نيـــاز تو فرود مي آيد

و به قدر آرزوي تو گسترده مي شود .به قدر ايمان تو کارگشا مي شود.

يتيمان را پدر مي شود و مادر،محتاجان برادری را برادر می شود.

عقیمان را طفل می شود و نا امیدان را امید می شود.گمگشتگان را راه مي شود،

در تاریکی ماندگان را نــــــــور می شود.

رزمندگان را شمشیر می شود،پیران را عصا می شود.

محتاجان به عشق را عشق مي شود...

خــداوند   همه چيز مي شود همه کس را...

به شرط اعتقاد،به شرط پاکي دل،به شرط طهارت روح

به شرط پرهيز از معامله با ابليس!

بشوييد قلب هايتان را از هر احساس ناروا و مغزهايتان را از هر انديشه ی خلاف

و زبان هايتان را از هر گفتار ناپاک و دست هايتان را از هر آلودگي در بازار

و بپرهيزيد از ناجوانمردي ها، ناراستي ها، نامردمي ها!

چنین کنید تا ببینید چگونه  خـــداوند

 بر سرسفره ی شما با کاسه اي خوراک و تکه اي نان مي نشيند

در دکان شما کفه هاي ترازويتان را ميزان مي کند!

و در کوچه هاي خلوت شب با شما آواز مي خواند

مگر از زندگي چه مي خواهيد که در خدايي  خـــــــدا  يافت نمي شود؟!!

آیا  خـــدا  برای بنده اش کافی نیست؟!

پ ن ۱ :   عشق یعنی جز خدا را بی خیال ...

پ ن ۲ : برای تـــو نوشتم چرا که تنها تـــو   دلت به وسعت دریاست بین آدم ها ...