| تبليغات | X |
Gonash85 |
|
|
نوشته شده در تاريخ دوشنبه سیزدهم خرداد 1387 توسط
|
مرا دردیست در دل که گر گویم زبان سوزد اگر پنهان کنم ترسم که مغز استخوان سوزد مکن اسرار که من گویم از این درد دل خونم که گر گویم من آن غم را در آن صورت جهان سوزد نوشته شده در تاريخ یکشنبه دوازدهم خرداد 1387 توسط
|
خداوندا... مرا واسط عشق خود میان آدمیان کن تا آنجا که نفرت است... عشق را ارزانی کنم ...
داداش رامین تولدت مبارک(۱۶خرداد ) با آرزو ۱۰۰۰۰۰۰۰۰۰سال محبت و دوستی و سلامتی و خوشی امضا : آبجی تنها
نوشته شده در تاريخ یکشنبه دوازدهم خرداد 1387 توسط دریا
|
ناز کمتر کن که من اهل تمنّا نیستم زنده با عشقم، اسیر سود و سودا نیستم عاشق دیوانه ای بودم که بر دریا زدم رهرو گمگشته ای هستم که بینا نیستم اشک گرم و خلوت سرد مرا نادیده ای تا بدانی اینقدرها هم شکیبا نیستم بسکه مشغولی به عیش و نوش هستی، غافلی از چو من بی دل،که هستم در جهان یا نیستم دوست می داری زبان بازان باطل گوی را در برت لب بسته از آنم، کز آنها نیستم دل به دست آور شوی با مهربانی های خویش لیکن آن روزی که من دیگر به دنیا نیستم پای بند آز خویشم، مهلتی ای شمع عشق من برای سوختن، اکنون مهیّا نیستم هیچکس جای مرا دیگر نمی داند کجاست آنقدر در عشق او غرقم که پیدا نیستم. نوشته شده در تاريخ شنبه یازدهم خرداد 1387 توسط Loyal
|
من تو را به کسي هديه دادم که از من عاشق تر باشد و از من براي تو مهربان تر. من تو را به کسي دادم که صداي تو را از دور،... در خشم، در مهرباني، در دلتنگي، در خستگي، در هزار همهمه ي دنيا، يکه و تنها بشناسد. من تو را به کسي هديه دادم که راز معصوميت گل مريم... و تمام سخاوت هاي عاشقانه اين دل معصوم دريايي را بداند؛ و ترنم دلپذير هر آهنگ، هر نجواي کوچک، برايش يک خاطره باشد. او بايد از نگاه تو تشخيص بدهد که امروز هواي دلت آفتابي است؛ يا آن دلي که از آن من بود سرد و باراني است. من تو را به کسي هديه دادم که... قلبش بعد از هزار بار ديدن تو، باز هم به ديوانگي و بي پروايي اولين نگاه من بتپد. همان طور عاشق، همان طور مبهوت و مبهم... تو را به او خواهم بخشيد؛ یعنی بخشیده ام ولي آيا او براي تو مهربان تر است؟ آيا او بيشتر از من ........؟ نه... هرگز...هرگز بهترینم، بهترینها رابرایت آرزو دارم پس برایم باقی بمان... Azizami نوشته شده در تاريخ جمعه دهم خرداد 1387 توسط
|
سلام به همه ی دوستان عزیزم من از ۱۳ خرداد تا ۲۲ خرداد دارم میرم مسافرت از همی شما که لطف میکنین و به نوشته های من نظر میذارین تشکر میکنم و از همه خدا حافظی می کنم تا سلامی دیگر خدانگهدار همی شما رو به خدای بزرگم میسپارم شما هم منو دعا کنین.
نوشته شده در تاريخ چهارشنبه هشتم خرداد 1387 توسط Loyal
|
الا، ای رهگذر!منگر!چنین بیگانه بر گورم!
چه میخواهی!چه میجویی، در این کاشانه عورم؟ چسان گریم ، چسان گویم ، حدیث قلب رنجورم؟! ×× از این خوابیدن در زیر سنگ و خاک وخون خوردن×× نمیدانی! چه میدانی ، که آخر چیست منظورم؟ تن من لاشه ی فقر است و من زندانی زورم کجا می خواستم مردن؟ حقیقت کرد مجبورم چه ساعتها که سرگردان به ساز مرگ رقصیدم××از این دوران آفت زا چه آفتها که من دیدم ××سکوت زجر بود و مرگ بود و ماتم و زندان××هر آن باری که من از شاخسار زندگی چیدم××کنون ..ای رهگذر! در قلب این سرمای سرگردان ××برایم خدمتی ناچیز کن .اگر آزاده گر هستی..×× بجای گریه .بر قبرم ، بکش با خون دل ، دستی که تنها قسمتش زنجیر بود از عالم هستی! نه غمخواری،نه دلداری،نه کس بودم در این دنیا××پرو پا بسته مرغی در قفس بودم در این دنیا ××به شبهای سکوت کاروان تیره بختیها ..××سراپانغمه ی عصیان،جرس بودم در این دنیا×× بفرمان حقیقت رفتم اندر قبر ،با شادی که تا بیرون کشم از قعر ظلمت نعش آزادی با وجودیکه ما انسانها به هم خیلی نزدیکیم ولی هیچ کدوم از ما صدای دیگری رو نمی شنوه. واقعا چقدر فقیریم |
|
