از این همه در بدری                                  از گردش چرخ زمون

 دلم گرفت از آدما                                     از آدمای مهربون

از این مترسک های بد                                از همه دلای هم زبون 

تو هم که بی صدا شدی                                آهای خدای آسمون 

آهای خدای عاشقون                                    تویی فقط دلخوشی مون 

آره دلم خیلی پره                                       از غم های رنگ و وارنگ 

از جمله دوست دارم                                   دروغای خیلی قشنگ 

دلم گرفت از این روزا                                از آدمای مهربون 

از تو که با ما نبودی                                   از اون خدای آسمون 

                          از اون خدای آسمون. 

همه تن چشم شدم خیره به دنبال تو گشتم

شوق دیدار تو لبریز شد از جام وجودم

شدم آن عاشق دیوانه که بودم...

و همه با هم فریاد می زدند حسنک کجایی؟شب شده بود امّا حسنک به خانه نیامده بود.حسنک مدت زیادی است که به خانه نمی آید.او به شهر رفته ودر آنجا شلوار جین و تی شرتهای تنگ به تن می کند.او هر روز صبح به جای غذا دادن به حیوانات جلوی آینه به موهای خود ژل می زند.موهای حسنک دیگر مثل پشم گوسفند نیست چون او به موهای خود گلت‌ می زند.دیروز که حسنک با کبری چت می کرد کبری گفت که تصمیم بزرگی گرفته است.کبری تصمیم داشت حسنک را رها کند و دیگر با او چت نکند جون او با پتروس چت می کرد‌.پتروس همیشه پای کامپیوتر نشسته بود و چت می کرد.پتروس دید که سد سوراخ شده امّا انگشت او درد می کرد چون زیاد چت کرده بود.او نمی دانست که سد تا چند لحظه دیگر می شکند.پتروس در حال چت کردن غرق شد.برای مراسم دفن او کبری تصمیم گرفت با قطار به آن سرزمین برود.امّا کوه روی ریل ریزش کرده بود.ریزعلی دید که کوه ریزش کرده امّا حوصله نداشت.ریزعلی سردش بود و دلش نمی خواست لباسش را در بیاورد.ریزعلی چراغ قوه داشت امّا حوصله دردسر نداشت.قطار به سنگها برخورد کرد و منفجر شد.کبری و مسافران قطار مردند.امّا ریزعلی بدون توجه به خانه رفت.خانه مثل همیشه صوت و کور بود.الان چند سالی است که کوکب خانم همسر ریزعلی مهمان ناخونده ندارد.او حتی مهمان خونده هم ندارد.او حوصله مهمان ندارد.او پول ندارد تا شکم مهمان ها را سیر کند.در خانه تخم مرغ و پنیر دارد.امّا گوشت ندارد و کلاس بالایی دارد.او فامیل های پولدار دارد.آخرین باری که گوشت قرمز خرید چوپان دروغگو به او گوشت خر فروخت٫امّا او از چوپان دروغگو گله ندارد.چون دنیای ما خیلی چوپان دروغگو دارد.به همین دلیل است که در کتابهای دبستان آن داستانهای قشنگ دیگر وجود ندارد.

دلی دارم که دلداری ندارد

                   متاع من خریداری ندارد

کسی آگه ز سوز سینه ام نیست

                   مریض من پرستاری ندارد

نه دلداری، نه دلجویی، نه دلسوز

                   به کار من کسی کاری ندارد

دلم از دست تنهایی گرفته

                   مقیم شهر غم، یاری ندارد

ز یاد دوستان رفته است نامم

                   کهن افسانه بازاری ندارد

ز ابر دوستی، باران ندیدم

                   گل پژمرده گلکاری ندارد

ندارم قیدی و آزاده حالم

                   سر درویش دستاری ندارد

ز هر بندم رها کردند و گفتند

                   که این دیوانه آزاری ندارد

بنازم بی نیازی را که جز عشق

                   کسی بر دوش من باری ندارد.